Prioriteiten-dilemma

Dan hak je eindelijk die knoop door, start een blog, onderwerpen genoeg in je hoofd om over te schrijven, maar dan komt het; de tijd vinden om ook daadwerkelijk je hersenspinsels in woorden op het internet om te zetten.

Van de week las ik in een artikel, dat een schrijfster zich een jaar lang in een lege studentenkamer had opgesloten om  haar boek te kunnen voltooien. Dit om elke vorm van afleiding uit te sluiten. Om mijn blog vol te schrijven, lijkt me dit wat drastisch. Toch begrijp ik wel, waarom ze dit nodig vond.

Ik heb zoveel te schrijven, zoveel hersenspinsels te delen en uiteraard ook een eigen behoefte te vervullen; verwoorden hoe ik over bepaalde onderwerpen denk en het allemaal – ja ja, heel cliché – lekker van me af te schrijven.

Nu nog de tijd vinden…want ik heb immers verplichtingen, al dan niet zelf opgelegd. Parttime werk, mijn honden, mijn man, het huishouden, sociale contacten onderhouden, etc.  Ik vind dan ook nog zoveel leuk om te doen, waar ik nu dus al niet aan toe kom. Waarom ben ik eigenlijk dan dit blog begonnen?
Ik lijk wel gek!

Behalve eerder genoemde beweegredenen word ik binnenkort veertig. Hoewel ik daar niet tegen op zie, 41 jaar worden lijkt me veel erger, vond ik het wel tijd worden om een lang gekoesterde droom werkelijkheid te laten worden. Schrijven!

Ik had alleen geen rekening gehouden met het prioriteiten-dilemma.

Advertisements

Always open to thoughts, opinions, suggestions from my neighbors on this globe!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s