Nee, ik wil geen kinderen. Waarom jij wel?

Geen idee waarom, maar de zogeheten beroemde biologische klok is bij mij nooit gaan luiden. Zelfs toen vrienden in dezelfde leeftijdscategorie kinderen op de wereld begonnen te zetten, voelde ik niet de behoefte om hierin mee te gaan. Nu ik de veertig met rasse schreden nader, is het mijn omgeving inmiddels wel duidelijk, dat ik – bewust – geen kinderen wil en wordt er niet meer naar gevraagd.

Ik heb mezelf wel een aantal keer verplicht er serieus over na te denken. Ik probeer zoveel mogelijk de natuur te respecteren en het is geheel tegen de natuur in, om niet aan voortplanting te doen. Ook weet je als vrouw, dat het verstandiger is – wanneer je wel kinderen wilt baren- om dat op een lichamelijk gezonde leeftijd te doen. Echter is die klok dus niet gaat luiden en dan kies je bewust wel of niet ervoor om kinderen op de wereld te zetten, of in je gezin op te nemen (adoptie bv. kan immers ook) en groot te brengen.

In de huidige maatschappij is dat naar mijn mening geen eenvoudige keuze. Voor mij is het totaal niet van belang of je in je eentje, als hetro –of homostel een kind opvoedt. Belangrijk is mijn inziens of je –alleen of samen- de financiële middelen hebt, je lichamelijk gezond bent en je geestelijk sterk in je schoenen staat en bovenal besef je dat je verantwoordelijk bent voor een kind t/m zijn 23e.

Dat laatste, dat is het hem nou net. Verantwoordelijk zijn voor een ander wezen 23 jaar lang officiëel bij wet en gegarandeerd zolang als jezelf leeft – of je kind dat dan nog wilt of niet – voel je je dat na zijn/haar 23e ook nog. Hoewel ik denk dat best aan te kunnen, heb ik er bewust voor gekozen, die verantwoording niet op me te nemen. Waarschijnlijk is die keuze ook makkelijker, als je geen natuurlijke drang voelt om een deel van jezelf voort te planten. Dat mijn man die behoefte ook niet heeft, maakt de keuze nog makkelijker.

Als ik om mij heen kijk, dan krijg ik echter steeds vaker het gevoel, dat veel mensen niet zo goed nagedacht hebben over wat het betekent een kind onder hun hoede te nemen. Niet alleen over de financiële consequenties, maar vooral over het feit, dat je dan ten allen tijde en dus 23 jaar lang verantwoordelijk bent voor je kind, ook voor zijn of haar gedrag.

Dat het niet de bedoeling is, dat je jouw ouders met jouw kind te pas en te onpas opzadelt. Wanneer een kind op school problemen veroorzaakt, dit niet automatisch het probleem van de leraren wordt.

Kinderen die s’avonds laat op straat rondhangen en allerlei overlast veroorzaken, tieners die in het ziekenhuis belanden nadat ze zich letterlijk in coma hebben gezopen. Waar zijn de ouders, vraag ik mezelf dan af.

Vroeger ging ik met mijn ouders gewoon mee naar een restaurant, koos ik samen met hun mijn kindermaaltijd uit en na het eten, las ik rustig aan tafel een boekje of zat ik te kleuren. Mijn broertje ook, dus ik was niet zo ‘voorbeeldig’ omdat ik een meisje was. Dat is blijkbaar kinderen niet meer aan te leren? De laatste jaren zijn er ‘kindvriendelijke restaurants’…werkelijk?!?

Het is zelfs tegenwoordigheid nog erger; zo las ik het volgende in verschillende nieuwsmedia, dat verscheen na een zomerse warme stranddag een paar dagen geleden:

“Volgens de eerste tellingen raakten minstens 110 kinderen hun ouders kwijt. “Dat zijn er opvallend veel’, aldus de zegsman. Alle kinderen zijn opgehaald. Een jongetje was ruim drie uur zijn ouders kwijt. De ouders hadden de kleine op het strand achtergelaten, terwijl ze zelf een hapje waren gaan eten.” (bron RTLNieuws.)

In plaats van je kind leren rustig aan tafel te blijven zitten, totdat iedereen klaar is; je laat ze gewoon ergens achter.

Met bovenstaande wil ik trouwens niet alle ouders/verzorgers/opvoeders en hun kinderen over 1 kam scheren. Het aantal kinderen die de broodnodige aandacht krijgen en zo hun normen en waarden meekrijgen, wordt naar mijn idee wel steeds minder. Dan ga je je toch afvragen, waarom mensen voor kinderen in hun leven gekozen hebben.

Een vriendin vertelde me laatst, dat ze tijdens een etentje met vrienden alweer eens de vraag kreeg ‘hebben jullie nog geen kinderen?’ Ze is inmiddels een paar jaar getrouwd, net de dertig gepasseerd en dan is dat nog altijd de standaard vraag. Haar man antwoordde toen meteen; “ Nee, ik wil geen kinderen. Waarom jij wel?”

Die vraag zouden mensen eens meer moeten stellen; ook aan zichzelf.

Advertisements

5 thoughts on “Nee, ik wil geen kinderen. Waarom jij wel?

  1. Ik werd per ongeluk zwanger en besloot mijn kind te houden. Ik wilde nooit moeder worden en als Jill me niet overkomen was, was ik dat waarschijnlijk ook nooit geworden. Om al die bezwaren én de drukkende verantwoording die jij noemt. Maar ze is er en heeft mij absoluut ten goede veranderd. Ik ben een beter mens geworden, milder, minder egoïstisch.

    Like

    • Hartstikke goed dat je die keuze hebt durven maken en super dat je er een beter mens door geworden bent.
      In zo’n geval zou ik trouwens ook dezelfde keuze maken. Mensen verklaren me al voor gek, voor wat ik voor mijn honden over heb.
      Jammer genoeg verandert niet iedereen ten goede na het krijgen van een kind (dan denk ik vooral ook aan al die mishandelde kinderen).

      Like

  2. Ook wij hebben bewust geen kinderen, vooral omdat bij ons allebei dat gevoel nooit heeft geleefd dat we ze wel zouden willen. Ik heb ook het idee dat veel mensen voor kinderen gaan omdat dat volgens hen zou ‘moeten’, het past in het ideale plaatje maar dat ze inderdaad niet inzien wat voor gevolgen het heeft en dat het tevens een probleem van de samenleving is maar dat is natuurlijk niet zo, kinderen zijn gewoon de verantwoordelijkheid van de ouders en er zijn helaas veel ouders die die verantwoordelijkheid niet aan kunnen of niet willen nemen…

    Like

  3. Bij mij is het in mijn jeugd al ontstaan, het idee geen kinderen te willen. Ik heb persoonlijk genoeg meegemaakt om te weten dat het nogal een verantwoording is en heb aan mijn lijf genoeg dingen die maken dat het een behoorlijke strijd zou worden, wel kinderen te baren. Dus ik koos, wellicht heel egoïstisch om ze niet te willen.

    Like

Always open to thoughts, opinions, suggestions from my neighbors on this globe!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s