Het leven begint bij veertig ? Wauw.

Nog een paar dagen en dan mag ik mijzelf een veertiger noemen. Ik ga mijn 40e verjaardag niet groots vieren in de vorm van een ‘big party’.
Hoewel ik een feestje niet uit de weg ga, vind ik het de laatste jaren teveel ‘gedoe’ om er zelf een te organiseren. De mensen die ik aardig vind, vinden elkaar niet allemaal aardig. Voorheen loste ik dat op, door meerdere kleine feestjes te geven. Vervolgens nam ik het –vond ik zelf- dappere besluit, om gewoon iedereen op dezelfde dag uit te nodigen. Hoewel mensen zich netjes kunnen gedragen ‘voor de lieve vrede’, voel je dan toch een onderliggende spanning. Niet echt feestelijk, dus nee, ook dat was niet de oplossing. Net zoals voorgaande jaren ga ik er dus ook dit jaar weer een dagje op uit met mijn drie allerliefste wezentjes op aarde; mijn man en twee honden.

Natuurlijk doe ik gekscherend mee en roep ‘nee hoor, ik word geen veertig, ik word twintig met twintig jaar ervaring!’. Voor mij is leeftijd echter altijd maar een getal geweest. De gezegden ‘het leven begint bij veertig’, ‘met veertig begin je aan je tweede jeugd’, daar kan ik mij niks bij voorstellen.

En toch…

Ik realiseer me sinds kort dat de zestig nu dichterbij lijkt; dat ik ook twintig ben geweest, is plots veel langer geleden.‘De tijd vliegt’ is nu zo herkenbaar; die lijkt hoe ouder je wordt steeds sneller te vliegen! Steeds vaker gaat de gedachte door mijn hoofd, die ik in mijn jeugd al had; ‘als ik veertig ben, wil ik niet terugkijken en ergens spijt van hebben’. Ik heb nergens spijt van; op het moment van keuze of actie, was dat de juiste keuze, de goede actie. Echter als ik nu voor een beslissing sta, dan denk ik er ineens bij ‘als je dit wilt gaan doen, doe het dan nu ’. Recentelijk kreeg ik dus ook een steeds grotere behoefte om dit blog te beginnen.

Huh? Waar komt dit allemaal vandaan?

Immers zal ik volgende week niet ineens een compleet andere vrouw zijn. Ik ben dan nog steeds getrouwd, woon nog steeds in het zelfde huis, met dezelfde man en twee honden. Met nog dezelfde baan, huishoudelijke taken, familie en vrienden. Dezelfde hobby’s en interesses. Ik zal dan nog altijd een kruidje-roer-me-nietje zijn en nog altijd vol met hersenspinsels zitten. Gaat hier dan iets aan veranderen, omdat ik veertig word? Als dat zo is, ja dan zie ik er nu ineens wel tegenop om veertig te worden hoor!

Tegelijkertijd word ik ook nieuwsgierig. Ik ga aan een tweede jeugd beginnen? Het leven begint bij veertig?

Wauw.

Advertisements

Always open to thoughts, opinions, suggestions from my neighbors on this globe!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s