Zeg gewoon eens hallo (terug).

De hersenspinsels kronkelen weer volop in mijn hoofd; ingewikkelde vriendenrelaties, dit blog en mijn website, de verkoop van ons huis (dat maar niet wilt lukken), het Palestijns-Israëlische conflict, Martin Luther King, de politiek in Nederland, de bosbranden en overstromingen op de wereld – ik denk dan niet alleen aan de daklozen, maar ook aan al die arme dieren, overlast van honden in de buurt en wat dat voor effect heeft op onze eigen verhouding met de buren, vanwege onze honden – die trouwens niet voor overlast zorgen, maar ik merk dat ik nu ook ‘schuinere’ blikken krijg, etc. etc. Het gaat zoals altijd van de hak op de tak.

Zo kwam ik laatst weer eens op de site van ‘OneWorld’ en daar staan acties vermeld, waaronder een oproep tot het schrijven van een column over vrede. Om preciezer te zijn: welke associatie roept de zin ‘Powered by Peace’ bij jou op?” De beste column wordt gepubliceerd in de Vredeskrant die 4 september verschijnt (oplage 40.000) en op de website en facebookpagina van IKV Pax Christi en Pax-it en op OneWorld.nl! Wil je meer weten, dit is de link: http://www.oneworld.nl/doen/acties/schrijf-en-publiceer-jouw-column-over-vrede. Je hebt tot 15 juli de tijd.

Ik ben nog aan het overwegen, of ik een column ga schrijven en inzenden, want er is al zoveel over gezegd en geschreven. Denken dat de wereld ooit in algehele vrede leeft, is m.i. een illusie, daar zijn wij als mensen gewoonweg niet toe in staat. Echter vind ik tegelijkertijd dat we niet moeten stoppen met proberen vreedzaam met zijn allen op deze aardbol samen te leven.
Daar wordt door veel mensen nogal ingewikkeld over gedaan en ik geef toe, het is niet altijd zo eenvoudig. Het vergt immers o.a. inlevingsvermoging in waar een ander vandaan komt met zijn gevoelens en gedachten. Dat zie ik bv. m.b.t. tot het Palastijns- Israëlische conflict nog niet zo 1-2-3 gebeuren.

Er zijn echter voorbeelden genoeg, die niet zo ingewikkeld zijn en waar ook jij –als toevallige lezer van dit blog- iets mee kan. Een heel simpele actie:

Ik wandel iedere dag een aantal keer met mijn honden en er begon mij wat op te vallen. Steeds meer mensen kijken langs je, of zelfs door je heen, in het voorbij gaan. Bij slecht weer kijken mensen zelfs nauwelijks voor zich, maar met een sombere blik naar beneden. Ik doel dan uiteraard op de fietsers en de wandelaars.

Elkaar begroeten met een simpel ‘goedendag’ is er niet meer bij! Nee, dit ligt niet aan het gedoe met de buurhonden in onze wijk, want ook in andere delen van onze woonplaats en in andere woonplaatsen en wandelgebieden valt het me op.

Daarnaast is mij ook opgevallen, dat kinderen wel geregeld nog spontaan ‘hoi’ zeggen en mensen van – een ruwe schatting – zestig jaar en ouder begroeten je nog het meest met een ‘goedendag, goedenavond’. Wanneer de zon schijnt, dan krijg je wat vaker respons van mensen van alle leeftijden.

Hoe willen we ooit in vrede op deze aarde leven, als een eenvoudige begroeting niet meer uitgevoerd wordt? Ik vraag je bij deze, ook als het regent:

Zeg gewoon eens hallo (terug).

Advertisements

Always open to thoughts, opinions, suggestions from my neighbors on this globe!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s