Wat goed is voor mij, hoeft niet goed te zijn voor jou

De kronkels in mijn hoofd vliegen weer alle kanten uit. De woorden rondom nieuwe artikelen schrijf ik op, zodat ik ze met mijn geweldige geheugen niet kan vergeten. Echter een idee kan goed voelen, maar het uitvoeren is niet altijd gemakkelijk. Zou ik voorheen helemaal frustie worden, had ik nu besloten het even los te laten. Niet gemakkelijk voor een kruidje-roer-me-nietje, vooral niet voor ook nog eens een ongeduldig mens als ik, maar ik deed het. Ik schoof mijn ideëen en plannen even aan de kant, zette de website De Droomroedel terug in zijn originele staat en ging overal rondneuzen op het internet om inspiratie op te doen. Jeetje, wat heb ik weer veel gelezen de afgelopen week.

Ik las inspirerende en tegelijk ontmoedigende verhalen. Zo heb ik een manifest gelezen.
Als mens hebben we ergens gedurende onze evolutie een voor de mensheid niet zo’n goed pad gekozen; velen weten immers niet eens meer hoe ze kunnen vertrouwen op hun eigen natuurlijke instincten, dat ze er uberhaubt over beschikken.
Echter om de beschaving als een mythe te zien, dan ontken je, volgens mij dan, dat we nu eenmaal een hersenpan hebben die wilt leren, uitvinden, onderzoeken en dat we daardoor niet meer in een grot hoeven te leven, niet meer op een vuurtje van takken hoeven te koken en ons kunnen warmen aan de techniek van een centrale verwarming.
Ik moet echt dat manifest nog eens lezen. Iets met ‘de vinger op de juiste plek leggen’, dat nog niet helemaal lukt.

Als je je gaat bezig houden met wat goed is voor de mens, wat is natuurlijk, wat is puur, kan je nogal verward raken.
Zo is het huis waar we nu wonen echt belachelijk groot, charmant Pipi-Langkous-huis zijnde absoluut, maar we wonen hier ‘maar’ met z’n tweetjes en twee honden. Een kleine houten blokhut in the middle of knowhere klinkt heel aantrekkelijk en deze dame (klik) heeft prachtige gedachten en leeft heel inspirerend. Echter schreef ze een tijdje terug ook over hoe blij ze was, dat haar wc zich nu in huis bevindt en ze niet meer in de kou buitenshuis hoeft te gaan.

Behalve dat ik erg trots ben op mijn hardwerkend manneke en de offers die we samen hebben gebracht, zodat we nu in dit prachtige huis kunnen worden, bedacht ik me, dat het onnodig is je schuldig te voelen over, je te schamen voor, verward te raken over enige vorm van luxe.

Het gaat zoals altijd –heel cliché- om de balans. Geen ongezonde geraffineerde suikers en meel meer eten, maar wel de supergezonde ananas, ook al groeit die niet hier in West-Europa van nature. Het gebruiken van een vaatwasser blijkt milieu-vriendelijker te zijn, dan met de hand afwassen. (sorry, kan de link naar dat wetenschappelijke artikel niet meer vinden). Natuurlijk moestuinieren kan al in een pot op je vensterbank, tegelijkertijd is groente uit de supermarkt niet persé ongezond. De boer verderop hoeft zich aan minder strenge regels te houden, kan zomaar met giftig spul zijn sla bewerken, zonder dat je het in de gaten hebt.

Het gaat dus niet alleen om balans, maar jezelf ook goed informeren, durven te vragen naar hoe het zit en niet alles gedachtenloos afschieten.

Ook ik probeer hier een Droomroedel te creëren voor mijn manneke en mij, the things in life niet automatisch voor lief te nemen, meer in onze natuur te leven i.p.v. deze proberen te bedwingen. We zijn immers onderdeel van de natuur, we hebben de natuur nodig.

Wij leven hier ook best afgezonderd, maar ik ben blij dat het niet het onbewoonde eiland is, waar ik soms wel eens naar verlangde. Je kan de Westerse wereld letterlijk ontvluchten als je wilt en naar behoefte af-en-toe opzoeken, maar of dat de oplossing is? Had ik immers nooit de aardige buurvrouw een stukje verderop leren kennen. Even snel naar het winkelcentrumpje hier in het dal kunnen rijden, is wel zo handig.

Daarnaast wil ik ook niet vergeten dat techniek, wetenschap, onze nieuwsgierige aard ook goed voor ons zijn. Ze niet alleen het onstaan van massavernietigingswapens hebben gebracht, er niet alleen machtsbeluste en/of wrede mensen zijn door ontstaan. Dat er ook mensen bestaan, die niet de schuld geven aan de politiek, de financiële zakenwereld, de grote industriën vanwege al het leed in de werel. Begrijpen, dat ook politici, zakelijke lieden, directeuen, merendeels individuen zijn die hun boterham zo goed als mogelijk proberen te verdienen.

Is het oneerlijk verdeeld in de wereld? Zeker weten. Echter streven we allemaal naar hetzelfde; een dak boven ons hoofd, voeding, schoon drink water, liefde…Zo betaal ik graag belasting voor het schone water dat hier uit de kraan komt, zodat er van diezelfde belasting o.a. geld naar de less fortunate people kan gaan en daar schoonwater voorzieningen kunnen worden gemaakt. Zo begrijp ik ook dat er financiëel verschil moet zijn, om mensen motivatie te geven uberhaubt van de bank af te komen en verantwoording te nemen voor zichzelf, voor hun naasten, voor onze aardbol.  Zo begrijp ik dat er functies zijn, die enorm veel van je als individu kunnen vragen; geestelijk, lichamelijk, emotioneel. Ook daarom mag er naar mijn mening veel tegenover staan op financiëel gebied. Uiteraard nooit vergetende, dat je het niet voor lief mag nemen.

En misschien ben ik niet geheel objectief, probeer dat trouwens wel altijd te zijn. Mijn manneke werkt al jaren bij een grote mulitnational. Hij werkt hard om ons een Droomroedel te kunnen laten leven. Hij heeft het als individu ook nodig, om geestelijk op die manier gestimuleerd te worden. Daarnaast hoor en zie ik ook, hoe hij en ook zijn collega’s hun best doen zo verantwoordelijk mogelijk t.o.v. de natuur in zijn geheel, onze aardbol, hun werk uit te voeren. Hierdoor weet ik, dat zulke grote bedrijven veel geld spenderen aan onderzoek naar gezondere alternatieven.

Anyway…in mijn hoofd en in mijn leven kronkel ik de laatste tijd dus heel wat af. Beseffende wat voor mij goed voelt, niet goed hoeft te voelen voor jou en kom ik weer terug bij de vraag, die ik een hele tijd geleden al eens tegenkwam:

U.G. Krishnamurti (filosoof): ‘Bestaat er wel zoiets als waarheid?

Advertisements

4 thoughts on “Wat goed is voor mij, hoeft niet goed te zijn voor jou

    • Oh, hahaha..ik zet net zoiets soortgelijks als antwoord op facebook! Iets met ”gelijke zielen, gelijke gedachte” of gaat dat spreekwoord ook alweer 😉
      Knuf!

      Like

  1. Ja, daar ben ik het wel mee eens. Je kan heel graag off the grid willen leven en alles, maar zo heel slecht is the grid niet. Zeker niet als je het met mate gebruikt en je jezelf er zo min mogelijk afhankelijk van maakt. Buiten pissen bij -30 kan altijd nog 😉
    En wat is onafhankelijk…. een zonnepaneel moet ook gemaakt worden en een generator draait ook op peut. En je kaarsen komen van de zelfde bron. Hmmm….

    Vind dat ook wel lastig hoor. Ik zou ook graag wat meer oude skills leren bijvoorbeeld, maar voorlopig zit ik nu achter internet in plaats van mijn eigen moccasins te bouwen.

    En dan denk ik maar, dat ik het nooit zal weten. Wat écht goed is. Dat ik alleen kan proberen te leven op een manier die goed is voor mijn gezin en voor mijzelf. Maar wat ik geweldig vind, vind mijn man helemaal niks. En andersom, wat sommige dingen betreft dan want over de grote lijnen zijn we het wel eens.

    Wat een nikszeggend antwoord he? 😉

    Like

    • Ik begrijp je anders helemaal 😉
      Dat is volgens mij idd de sleutel…het moet goed voelen voor jou en je gezin en over de grote lijnen het eens zijn met je manneke is ook wel zo handig hihi

      Like

Always open to thoughts, opinions, suggestions from my neighbors on this globe!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s