Al is het maar eventjes

Ik ben wederom verdrietig.

150 buren – de wereld is immers 1 grote buurt – in 1 klap weg.

Voor een aantal van onze buren waren ze familie, beste vrienden, collega’s, schoolmaatjes, buren.

Laten we niet hypocriet zijn, eerlijk zijn.
Het raakt ons minder dan in juli 2014, tenminste zo lijkt het. Immers deze keer lijken er niet zoveel prachtige herdenkingen op o.a. social media als facebook rond te gaan.

Is het omdat het dit keer maar 1 Nederlander betreft?
Is het omdat er zoveel leed is tegenwoordig, verliezen we te vaak te veel buren?
Worden we emotionele zombies?
Zouden we niet meer bij elk verlies van een buur moeten stilstaan?
Stilstaan bij onze buren, die hun dierbaren voor altijd moeten missen?

Al is het maar eventjes, s’morgens voordat je uit bed stapt om aan een nieuwe dag te beginnen.
Al is het maar eventjes, tijdens de lunchpauze even het raam uitkijkend naar het leven van alledag.
Al is het maar eventjes, aan het einde van je avondmaal.
Al is het maar eventjes, vlak voordat je ogen sluit om de andere dag weer wakker te worden.

Wij kunnen het immers nog.

Rust zacht lieve buren van onze wereld.

Witte_rozen

Advertisements

Always open to thoughts, opinions, suggestions from my neighbors on this globe!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s