Vrijheid, blijheid?

De kronkels in mijn hoofd staan nooit stil. Op dagen als gisteren en vandaag maken ze overuren, schieten ze allerlei kanten op. Zo bedacht ik me gisteren tijdens de uitzending van de dodenherdenking, dat ik dankbaar ben in vrijheid te kunnen kiezen, op welke wijze ik afscheid neem van mijn dierbare vriendin. Die vrijheid werd 65 jaar geleden vijf jaar lang, maar helaas ook anno mei 2015 nog steeds 😦 – miljoenen mensen ontnomen.

Regelmatig loop ik in het dal langs een gepensioneerd station, waar nog een aantal oude treinen staan. Onderdeel van een toeristische route, jaren geleden onderdeel van een transportroute voor o.a. de textielfabriek die hier destijds stond. Vooral rond dagen zoals 4 en 5 mei flitsen er ook andere beelden door mijn hoofd, wanneer ik de treinen passeer.

treinenmei15

Het lijkt mij onwaarschijnlijk dat deze treinen ook zijn ingezet gedurende de gruwelijkheden, anders zouden zie hier niet zo open en bloot staan. Toch?

Vandaag liep ik langs de rivier en zag vogels genieten in een soort van natuurlijke sauna en vervolgens heerlijk badderen…
vogelsmei15a vogelsmei15

Zo vrij als een vogel, hoe heerlijk is dat.

Zijn we wel zo vrij als een vogel? De vogel zelf is eigenlijk ook helemaal niet zo vrij. Kom je als vogel op gebied waar de mens je niet wenst, kan je (ook) zomaar vernietigd worden.

En wij mensen? De vrijheid die wij hebben, misbruiken we regelmatig. Vrijheid van meningsuiting wordt zo vaak mee geschermd zonder na te denken over waarden als fatsoen. We beperken elkaars vrijheid met regels, noodzakelijk om chaos te voorkomen. Vaker helaas, omdat we elkaar niet meer in elkaars waarde kunnen laten. Ras, sexe, geaardheid, geloof kunnen redenen zijn, waarom je ineens niet meer als mens wordt beschouwd, echter als een of andere vreemd en vooral toch maar eng wezen. Je zal maar een lesbische vrouw zijn met Afrikaanse voorouders en geloven in God. Zou zo’n vrouw zich vrij voelen, zelfs anno 5 mei 2015?

Gisteravond bekeek ik een aflevering van Perception, een serie die ik wekelijks volg. Ik houd van crimi’s, omdat ik het vooral interessant vind om te filosoferen over, en proberen beter te begrijpen, waarom mensen doen wat ze doen. Wat zet iemand aan tot een gruwelijke daad? Is dat per definitie, omdat iemand slecht is tot op het bot? In deze tv-serie beginnen en eindigen de afleveringen met een neuropsychiatrist, die les geeft op een universiteit over hoe ons brein werkt. Welk deel in de hersenen is verantwoordelijk voor gedrag, gevoel, etc. Het einde van de aflevering gisteravond uitgezonden op 13th Street:

“Dichters vertellen ons naar ons hart te luisteren. Onzin. Serieus; ooit geluisterd met een stethoscoop? Het zijn gewoon kleppen die openen en sluiten, een soort moeraspomp. Het voelt alsof onze emoties in ons hart zitten, maar in de realiteit zitten emoties in het limbische systeem (in de hersenen).
Bij lastige besluiten ligt de keuze tussen emotioneel en rationeel. En vaak lijkt emotie te winnen. Sommige van ons handelen vanuit hebzucht, andere van ons worden gemotiveerd door woede of wraak. Als je gevoelens zo destructief zijn, kan je ze dan beter verbergen, voorkomen dat ze verhit raken? Misschien.
Maar kunnen we onze emoties eeuwig negeren? Komen ze vroeg of laat naar boven en dwingen ze ons tot actie?” bron: Perception, seizoen 3, aflevering 13.

Verliefdheid, liefde zijn ook emoties die hetzelfde stukje hersenpan geregeld worden. Ik kan heel goed begrijpen, ben immers zelf ook een emotioneel mens, hoe emoties de overhand kunnen nemen van je denken en handelen. Het leven is niet zo zwart-wit, zoals we wellicht zouden willen.

Ik probeer het echt. Ik probeer te begrijpen waarom iemand zijn emoties geen halt toe roept, wanneer deze dreigen om te slaan in negatieve daden. Ik probeer te begrijpen, waarom we met zijn allen zo weinig doen om onze buren op deze wereld beter te kunnen begrijpen en wanneer nodig een halt toe te roepen.

Hoe makkelijk is het een stukje te schrijven, in vrijheid.
Hoe makkelijk is het te oordelen, te veroordelen, in vrijheid.
Hoe makkelijk is het om dalijk weer verder te gaan met mijn leven hier in het Bergische land, in vrijheid.

Voor mij. Voor zovelen -zelfs 70 jaar na een van de meest verschrikkelijke gebeurtenissen in onze geschiedenis- nog steeds niet.

Vrijheid, blijheid?

Advertisements

8 thoughts on “Vrijheid, blijheid?

  1. Ja, het is ingewikkeld, vrijheid. Bijvoorbeeld: overal ter wereld, ook in Nederland, komt ‘huiselijk geweld’ voor in ongeveer 1 op 4 gezinnen. Alle woonplaatsen, rassen, milieus, het maakt niet uit. Meestal is de man de dader, de vrouw het slachtoffer. Zwangere vrouwen hebben het nog wat zwaarder te verduren: ongeveer 1 op 3 wordt geslagen, meestal door de partner. Ook kinderen en ouderen zitten met dit probleem. Deze mensen leven dus niet in vrijheid. Ik herdenk ze op 4 mei.

    Like

  2. Vrijheid blijft altijd een heel groot begrip. En op deze dagen geeft het altijd veel stof tot nadenken…
    Ik ben altijd dankbaar met de vrijheid waarin ik mag leven, als ik het vergelijk met bijv. 70 jaar terug of op andere plekken op aarde.
    Liefs Renzo

    Like

  3. Patty ik ben er eens goed voor gaan zitten en zag dat jij alles goed kan verwoorden ben onder
    de indruk hoe je het allemaal doet. ik moet rustig zijn maar ben ontroerd met dit verhaal Gr Cees

    Liked by 1 person

Always open to thoughts, opinions, suggestions from my neighbors on this globe!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s