De eerste stap

Je hoeft zelf geen kinderen – of dieren-  te hebben, om te weten hoe mooi een eerste stap(je) van een wezen kan zijn.  De eerste stap van je eigen kind, van je broertje of zusje, neefje, kind van vrienden. De eerste stappen van een pup, kitten, veulen, of ander dier. Dat zo’n eerste stap ook heel belangrijk is, immers het wezentje zet letterlijk zijn/haar eerste stap op het pad des levens.
De volgende stappen gaan meestal met vallen en weer opstaan en zo gaat het ook de rest van het leven figuurlijk. Vallen en weer opstaan. Dat gaat soms makkelijk, soms minder makkelijk.

Als het lichamelijk moeilijker gaat om op te staan, kan het liggen aan te weinig slaap. Ouderdom kan een rol spelen, stress, of een lichamelijk probleem. Je kan dan je ritme aanpassen, gezond(er) gaan eten, medische of psychische hulp inschakelen. Hulp vragen is niet makkelijk, maar hee…leren lopen werd je hoogstwaarschijnlijk ook bij geholpen.

Recentelijk zat ik te peinzen over een heel andere vorm van eerste stap. Net zo moeilijk als die eerste lettelijke stap kan zijn, is ook de eerste stap om weer toenadering te zoeken met iemand die je mist op jouw pad. Net zo mooi als die eerste letterlijke stap, kan ook die figuurlijke stap in de richting van een ander zijn. Nog mooier als die ander de volgende stap op jouw pad terugzet en de paden elkaar weer kruisen, om vervolgens samen door te stappen op een nieuwe weg.

Een stap dus, die net zo belangrijk kan zijn als je eerste letterlijke stap. Het verschil is, dat je bij deze stap de keuze hebt, of je die stap wel of niet zet.

De stap om wel of niet een relatie in stand te houden, of weer op te bouwen. Een relatie die om welke reden dan ook is verwaterd. Zelf heb ik een aantal van dergelijke stappen in mijn leven gezet en ben ik heel bewust van sommige relaties weggelopen. Soms zette ik een stap in de richting van een verwaterde relatie en was de andere persoon niet bereid een stap in mijn richting te zetten. Soms zette iemand een stap in mijn richting en koos ik er dan voor niet meer op dat pad te stappen. Niemand kan je verplichten het pad des levens samen met een ander te bewandelen.

Eerste stappen zijn belangrijk, niet altijd makkelijk, maar kunnen zo mooi zijn.

Advertisements

6 thoughts on “De eerste stap

  1. Mooi! Bijna nog enger, om zo’n figuurlijke stap te zetten in de richting van iemand die je mist, dan een echte eerste stap… Dan gaat de angst om afgewezen te worden toch ook wel een grote rol spelen. Mooi onderwerp om eens over te peinzen… 😉

    Liked by 1 person

Always open to thoughts, opinions, suggestions from my neighbors on this globe!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s